Wim Klein – de laatste menselijke computer

Wim Klein — de laatste menselijke computer

In 13½ muzikale vertellingen vertolken Jan van den Berg en VLEK het bewogen levensverhaal van genie, clown én wetenschapper Wim Klein.

Een leven als variétévoorstelling. Want: “Juist omdat wij uit–sterven, zouden we beter kunnen huilen om de dingen waarom wij lachen, en omgekeerd.”



Wim Klein (1912-1986), alias Willy Wortel, was wereldrecordhouder hoofdrekenen én internationaal gevierd variétéartiest én ‘de laatste menselijke computer’. Die laatste eretitel dankte hij aan zijn werkzaamheden bij het internationaal natuurkundig laboratorium CERN. Daar werkte hij, in de jaren ’50 van de vorige eeuw, aan het corrigeren en verbeteren van de allereerste computers. Een klus waarmee hij zichzelf, als geniaal hoofdrekenaar, overbodig maakte toen de computers beter en sneller werden dan hij.

Wim Klein was een vloekbek, een verstokte alcoholist, een kettingroker, een grootgebruiker van mannelijke prostituees en een gewild onderzoeksobject voor hersenwetenschappers. Totdat hij, op 1 augustus 1986, dood werd aangetroffen in zijn huis in Amsterdam. Om het leven gebracht door meerdere messteken. Sindsdien staat ‘de zaak Klein’ in het politiearchief te boek als een cold case.

Bij het grote publiek is de paradijsvogel van de Nederlandse wetenschap volledig in vergetelheid geraakt. De voorstelling Wim Klein, de laatste menselijke computer brengt daar verandering in.

VANAF 1 FEBRUARI 2022 IN DE THEATERS
De voorstelling wordt mede mogelijk gemaakt dankzij financiële steun van Fonds Podiumkunsten en het Amsterdams Fonds voor de Kunst


VLEK bestaat uit musici met hun wortels in de geïmproviseerde muziek, jazz en alternatieve rockmuziek. De band staat garant voor een muzikale live belevenis die zijn weerga niet kent en die wordt gekenmerkt door een enorme ‘drive’: groovend, onalledaags, ongegeneerd, humoristisch en altijd avontuurlijk! Jeroen Doomernik trompet, Hans Sparla trombone, Edward Capel alt- en sopraansax, altklarinet, Jacq Palinckx elektrische gitaar, Bart van Dongen keyboards, synthesizer, Bert Palinckx contrabas, Pascal Vermeer drums.


Jan van den Berg schrijft en speelt ‘welingelichte verhalen’ waarvan je als toeschouwer spoedig niet meer weet of het nog wel Science is. Of al Fictie. Of andersom. Temeer omdat hij ze vertelt met de overtuigingskracht van iemand die het allemaal zelf heeft meegemaakt. Wat trouwens ook zo is. Zegt ‘ie. Toneelverslaggever Loek Zonneveld karakteriseerde hem als “een verdomd goeie performer aan wie alles gloeit… Hij kent zijn zaken, hij is een volleerd verteller, en die kunst scharniert bij hem op plezier”.